آخرین خطای ِ دولت ِ کودتا

اول : اگرچه خاستگاه جنبش سبز یک  رویداد ِ  سیاسی بود ،  اما  خواسته اصلی و محوری ِ  جنبش سبز  یک خواسته ی  سیاسی نیست . این ادعایی به نیابت از جنبش سبز نیست ،  یک روایت ِ  تاریخی ِ  مستند است .25 خرداد 88 ،  برگی از تاریخ ِ معاصر ایران است و «راهپیمایی ِ سکوت ِ «  بیش از سه میلیون نفر در آن روز ، موید یک خواسته ی غیر سیاسی است . شکی نیست که   در ایران  هیچ حزب  و یا جریان سیاسی نمی تواند 3 میلیون نفر را در یک شهر ،  به راهپمایی « سکوت » فرا بخواند .

دوم : 25 خرداد 88 ، در میان سکوت ِ مردم  ، صدای چرخ بالی بر فراز شهر تهران شنیده می شد  اما  بعید است صدای  سکوت ِ مردم به  گوش ِ مسافران  چرخ بال رسیده باشد  . این نیز یک  روایت ِ تاریخی مستند است .   30 خرداد 88 برگی از تاریخ ایران ِ معاصر است  و سخنان ِ خطیب جمعه ی آن روز ،  گواه است که  مسافران ِ چرخ بال ،   سکوت ِ مردم  را نشنیدند . آنان از  سکوت ِ مردم  را غافل شدند ، تا به غلط ، خواسته ی جنبش ِ سبز را  «سیاسی» تفسیر کنند  و با این تفسیر ، بزرگترین خطای ِ سیاسی ِ خود را مرتکب شوند  .

سوم : متولیان ِ امر ،   عرصه  را هم بر این  »خواسته ی سیاسی » خود خوانده ،  تنگ کردند  تا همه چیز «امنیتی »  شود و آنان هم فرصتی برای  »دومین خطای  بزرگ ِ » خود   داشته باشند .  این نیز یک روایت ِ تاریخی مستند است  و ندای ِ مستندات ِ آن  در اوین و کهریزک و  بهشت زهرا به گوش می رسد  .

چهارم : اکنون  فرماندهان ِ ارشد ِ نظامی ،  متولیان امورند . سیاست و امنیت و اقتصاد و دین و آیین را قبضه کرده اند . همه این ها به کنار ! شایعات و زمزمه هایی برای احضار و دستگیری سران جنبش ِ سبز ، از طرف ِ نظامیان به گوش می رسد .  گویی فضای امنیتی هم کفاف نمی دهد و باید  میدان یکسره  « نظامی» شود . آیا  متولیان امر می خواهند خطای سوم خود را مرتکب شود ؟

پیش بینی چند  و چون ِ  خطای سوم ، دشوار است اما آن چه دشوار نیست پیش بینی عواقب آن  است .  عواقبی که گواهی می دهند متولیان امر مجالی برای خطای چهارم نخواهند یافت .

پی نوشت  اول: سال ها پیش ، خبرنگاری از انشتین خواسته بود تا در خصوص  جنگ جهانی  سوم و  پیروز ِ  میدان و عاقبت ِ آن  بگوید ، انشتین   گفته بود : جنگ جهانی سوم را نمی دانم اما در جنگ جهانی چهارم مردم با بیل و کلنگ  به جنگ همدیگر خواهند رفت  .

پی نوشت دوم : به همان نسبت که  «سکوت نخبگان » و سیاستمداران و دیپلمات ها سیاسی  است  ، سکوت یک جمعیت ِ 3 میلیونی  نمی تواند  سیاسی باشد و  طرفه آنکه  گاهی  سکوت ِ نخبگان   خیانت است ، اما نشنیدن ِ  سکوت ِ مردم  ، همواره خیانت است .