مقام محترم رهبری

«مقام محترم رهبری»   به جـــــایِ  » مقام معظم رهبری»

—————————————————-

 »مقام معظم رهبری » رایج ترین صفت کنونی رهبری  است . پس از فوت «امام خمینی» ،  با توجه به آن که آقای خامنه ای ، ظرفیت استفاده از صفت و لقب «امام» را نداشت ، این  اصطلاح «جعل » شد  و هم اکنون مرسوم ترین «لقب» آقای خامنه ای است . 

ویژگی ها : در حرکت های اجتماعی ضریب نفوذ هر واژه  مهم است .  تعبیر » مقام محترم رهبری » این خاصیت را دارد که  فراگیر است . یعنی  توسط هر مقامی قابل استفاده است و در همه جا امکان درج و بهره گیری از مانعی ندارد . در مصاحبه های صدا و سیما و نوشته ها و صحبت با دیگران می توان از آن بهره گرفت . توهین آمیز نیست . واژه «محترم«  یک واژه انسانی است و نشان از  « احترام » دارد که رابطه دو طرفه و عادلانه است  . اما واژه  » معظم » یک واژه  » مقدس مآب » است که یک طرفه است . یعنی  یکی از طرفین را کوچک و دیگری را بزرگ می داند.

تذکــر : تعبیر » مقام رهبری » و یا » رهبری «  هیچکدام  جایگزین کاملی برای » مقام معظم رهبری »  نیستند  و غیر از آن اند  .

بیشتر بدانیم :  (حداقل)  نخستین بار ،  آقای عبدالکریم سروش ،  در سال 74 درنشریه کیان و در پاسخی غیر مستقیم به آقای خامنه ای  ، به گونه ای کاملاً هوشمندانه ، از ایشان  با صفت  » مقام محترم رهبری «  یاد کرد  و جالب آن که چند روز بعد به خاطر همین نگاه ، در دانشگاه تهران عینکش را شکستند و  از آن روز از بسیاری از حقوق قانونی و انسانی خود محروم شد . دو سال بعد، در بهار اصلاحات  ، جمعی برخاسته از  «حلقه کیان  » روزنامه جامعه را براه انداختند و در همان نخستین شماره خود استفاده از تعبیر «مقام معظم رهبری «  را بر خود حرام کردند . باری ، بر» جامعه» چنان گذشت که  «نشاط» ی هم در آن نماند . جالب است بدانید که بسیاری از  پیشروان تغییر در حکومت و قانون اساسی ،  از دامن همین روزنامه  و با اندیشیدن با همین واژگان ، نامی شدند . سازگارا ، گنچی ، جلایی پور ، شمس الواعظین و… بسیاری دیگر .  

صفحه نخست وبلاگ